Welcome to Thailand

: The Unforgettable Journey

เมื่อสัปดาห์ก่อนมีโอกาสได้ไปบรรยายสรุปแก่คณะ Thai Japan Tourism Association (TJTA) ที่เมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี และได้รับเชิญจากเฮียเป้า (คุณบุญชัย เผ่าพงษ์รัตนชัย) ประธานกรรมการบริษัท Pattaya Water Puppertery Show ให้ไปเยี่ยมเยือนสินค้าท่องเที่ยวตัวใหม่ของพัทยา นั่นคือการแสดงหุ่นกระบอกน้ำซึ่งเป็นศิลปะสุดยอดหนึ่งเดียวในโลกของเวียดนาม และคุณบุญชัยได้ใช้ความพยายามเป็นอย่างมากอยู่หลายปีกว่ารัฐบาลเวียดนามจะอนุญาตให้นำออกมาแสดงนอกประเทศซึ่งจะเป็นโอกาสดีที่คนไทยที่ไม่มีโอกาสเดินทางไปเวียดนามจะได้ชมการแสดงที่เป็นของแปลกและยอดเยี่ยมในบ้านเรา

หุ่นกระบอกน้ำเป็นศิลปะการแสดงของชาวเวียดนามที่มีความเป็นมายาวนานนับศตวรรษที่มีการบันทึกไว้ที่เจดีย์ดอยในจังหวัดนามห่าของเวียดนาม นับเป็นภูมิปัญญาท้องถิ่นที่มีมาตั้งแต่ปี ค.ศ.1221 เพื่อการเฉลิมฉลองพระชนมพรรษาและแสดงความจงรักภักดีต่อพระมหากษัตริย์ของเวียดนามในเวลานั้น

การแสดงหุ่นกระบอกน้ำโชว์ที่นี่ใช้ผู้เชิดทั้งหมด 5 คนซึ่งตามปกติจะมีมากกว่านี้ ผู้เชิดจะอยู่หลังมู่ลี่ไม้ไผ่ที่มีการพรางไว้อย่างแยบยล ตัวหุ่นเชิดจะอยู่ที่ปลายไม้ที่ยาวพอที่จะยื่นออกมานอกฉากที่ผู้เชิดบังคับ มีกลไกบังคับมือหรืออวัยวะของหุ่นที่ทำจากไม้ฉำฉาที่เบาและพยุงน้ำหนักเมื่ออยู่ในน้ำ และการเชิดต้องไม่ให้เห็นไม้บังคับหุ่น จึงทำให้ดูเหมือนหุ่นมีลีลาของตนเอง ปกติการแสดงจะมีวงดนตรีบรรเลงสดซึ่งจะให้อรรถรสอย่างมาก แต่ด้วยข้อจำกัดที่ต้องทำราคาขายให้คนไทยสามารถยอมรับได้ในราคา 200 บาทจึงมีการลดค่าใช้จ่ายเป็นการเปิดเพลงจากเทปแทน และมีการบรรยายหัวเรื่องของแต่ละองก์ละครเป็นภาษาไทย แต่เราสามารถเข้าใจเรื่องราวจากพฤติกรรมที่หุ่นแสดงออกและสื่อความหมายได้ไม่ยาก

ฉากแรกก็จะเป็นการ "ออกแขก" เหมือนลิเกบ้านเรา จากนั้นก็จะมีการใช้เท็คนิคปล่อย Dry Ice เป็นควันคลุ้ง มังกรพ่นไฟได้ด้วย หลังจากการเต้นรำของมังกร สักพักก็จะพ่นน้ำได้อีกหลายๆครั้ง ขอบอก tips สำหรับช่างภาพสักหน่อยว่าพอมังกรมดำดิ่งลงใต้น้ำ ให้คิดว่าต่อไปจะมีการพ่นน้ำ เตรียมกล้องให้พร้อม พวกคนดูแถวหน้าและข้างๆ จะโดนน้ำที่พุ่งปรี๊ดมาโดนเหมือนถูกสาดน้ำสงกรานต์ เท็คนิคนี้น่าชื่นชมจริงๆ หากพลาดการพ่นน้ำก็ไม่ต้องเสียใจเพราะเขาพ่นโชว์หลายครั้ง เตรียมให้พรอมก็แล้วกัน

จากนั้น มีองก์ฉากอื่นๆ ทะยอยออกมาและสร้างความตื่นตาตื่นใจเรื่อยๆ เช่น ฉากปลา 4-5 ตัวมาดำผุดดำว่าย อันนี้แปลกใจว่าเขาทำได้อย่างไร โดยเฉพาะการเชิดซึ่งคงโกลาหลน่าดู แต่การเชิดของเขาเป็นเรื่องความลับและไม่อนุญาตให้ไปดูหรือถ่ายภาพในห้องคนเชิด จึงยังคงเป็นความลับต่อไป ที่น่าดูอีกฉากหนึ่งและถือว่าเด็ดมาก ๆ คือฉากชาวนาเลี้ยงเป็ดและมีเสือปลามารบกวน สุดท้ายเสือปลาก็สามารถเข้ามาขโมยคาบเป็ดไปได้ แถมยังคาบวิ่งขึ้นต้นไม้ได้อีก อันนี้ยอดเยี่ยมสุด ๆ และต้องใช้ฝีมือที่ฝึกฝนมาอย่างดีมาก ๆ ทิ้งไว้ให้คิดว่า เสือปลามันต้องมีคนเชิด 1 คนแน่ ๆ เป็ดอีกฝูงที่เอามาผูกเป็นพวงซึ่งลากแกว่งซ้ายทีขวาทีก็ดูได้ว่าเป็ดว่ายน้ำเป็นฝูง อีกชุดหนึ่งก็คือลุงกะป้าที่คอยป้องกันและขับไล่เจ้าเสือปลาไม่ให้เข้าใกล้ฝูงเป็ด อันนี้ก็ยังเข้าใจได้ ไล่ไปไล่มา อ้าว...เสือปลามันมาเกี่ยวเอาเป็ดไปได้ตัวนึง แถมยังคาบเอาขึ้นต้นไม้ไปอีก อันนี้แหละเด็ดจริง ๆ ฉากการเอาสุ่มจับปลาก็สร้างความเฮฮาได้ไม่เบา คนจะขำเมื่อชาวประมงแกเอาสุ่มครอบผิดครอบถูก บางทีก็ครอบไปบนลุงหัวล้าน คนดูก็ชอบใจสนุกสนาน... ฉากการร่ายรำของหมู่ช่างฟ้อนฉากการไถนา และการรวมหมู่ตัวแสดงทั้งหมดก็น่าประทับใจเช่นเดียวกัน

หากจะติก็มีเรื่องของสถานที่ ทางเข้าหากไปกลางวันจะไม่น่าสนใจเท่าไหร่เพราะรกรุงรัง วันนั้นเป็นรอบพิเศษจึงได้ดูกลางวัน และอีกประการหนึ่งคือแสงน้อย ประกอบกับหุ่นเคลื่อนไหวตลอดเวลา ทำให้ถ่ายรูปลำบากมาก แม้จะตั้งความไวไว้สูงแล้วก็ยังทำให้ภาพไหวอยู่ดี ผมมีกล้อง SONY F828 ที่ตั้งอะไรได้ไม่มาก และแฟลชก็ยิงค่อนข้างช้า เหตุการณ์ผ่านไปแล้วถึงจะเก็บภาพได้ สงสัยต้องเสียตังค์ซื้อกล้อง DSLR มาใช้ซะแล้ว แหะ ๆ.. ส่วนนี้จึงให้แค่ 4 ดาว

อย่างไรก็ตาม หากแวะไปพัทยาก็น่าจะไปสนับสนุนกิจการของเฮียเป้าแกหน่อย แกบอกว่าหากธุรกิจเป็นไปด้วยดีถึงจะทำโรงละครให้เลิศหรูในโอกาสต่อไป ผมชื่นชมในความพยายามของเฮียเป้า ที่แกมีส่วนร่วมในการสรรหาสิ่งที่น่าสนใจมาเป็น Product ใหม่ ๆ ช่วยให้มีการดูดเงินมาสู่พัทยาเพิ่มมากขึ้น ที่จริงเฮียแกมีส่วนร่วมในกิจกรรมที่ทำประโยชน์ให้แก่เมืองพัทยาในรูปแบบที่ไม่เป็นธุรกิจอีกมากมาย ไว้วันหลังว่าง ๆ ค่อยเล่าสู่กันฟังอีกที ยังไงก็ลองไปดูกันนะครับ แกจะได้ทำโรงละครหรู ๆ ตามที่สัญญาไว้ไง..

แล้วถ่ายรูปมาอวดกันบ้างเน้อ...